Ali Duman(1967)

 

 

1967 Ankara doğumlu. İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü mezunu. Şiir ve yazılarını E, Kaşgar, Yedi İklim, Hece ve Şiiratı dergilerinde yayımladı. İyi Güller adındaki ilk kitabı 2005'te Med-Cezir Yayınlarından çıktı. İstanbul'da yaşıyor.

 

 

 

Merhamet

                                           Özlem’ e

Sana bir portakal soydum

Dirimden çatlamak üzre bir portakal

Bir portakal ki bir bardak çay sunulsa

Merhametten delirebilir

Bir portakal ki hayata küsmüş

Bir portakal ki dokunsalar ağlayacak

Kalbinin en tenha yerinde

 

Sana bir portakal soydum

Bir portakal çiçeği koydum acılarımın yerine

Yüzünde en gamzeli en ışıklı gülümseme

Portakal ki turuncu bir çocuktur

Bahtımın en fırtınalı yerinde

 

Sana bir portakal soydum

Bir portakal ki sularla arkadaş

Toprağın ve yıldızların elinde

Bir portakal ki gün yirmi dört saat

Bir macera ki ışıklar içinde

 

(İyi Güller’den)

 

 

Ceren

 

Kabaran göğsüm kaybolsun aşkın kayalıklarında

Yokluğunun her şekline alıştım yokum

Yağmur kalbini kalbime doğru oysun

 

Bu azaba kabir gerekmez

Toprak bir dağ alametidir

Kan dolu bir kaptır göğsümde

Ben göğsümü ummana

Uykularımı yırtan o kükreyiş sesine açtım

Bana yalnız deniz akseder

Aşkının yabancısı olan her şeyden kaçtım

 

Senin yüzün yağmurun son yüzüdür

Ansızın çalan simsiyah bir telefonun içinde

Bitmeyen bir siren bir kartal çığlığısın

Gölgen döner durur durmadan anlatılır

Avcının vurulduğu hırçın iklimlerde

 

Senin yüzün kalbime çarpan babil kulesi

Kardeşi kardeşe çağıran bir avuç zirve

Senin yüzün bana geri verilecek

Yeryüzünün en uzun en boğuk cümleleriyle

 

Ey ölü çocuk ey küçük sevgili

En kısa en sıcak en şen kelime

Yeryüzü yüzünü yüzüme doğru oysun

Ruhumun ateşten dansı

Masmavi yakan o şimşek okunsun

Mermerin üşüyen kalbinde

 

(İyi Güller’den)

 

 

Necat Çavuş’ la

 

Bir cennet bahçesinde oturduk

Aramızda kuş cıvıltıları

Garson, iki tek şekerli çay!

Biz sustukça mavi bir ay

Gibi ışıtıyor ortalığı

 

Serçeler sekerek yazıyorlar şiirlerini

Hava erken kararmış da belki

Belki yorgun günün ardından

Gözlerimizde bir ikindi vakti sarhoşluğu

Biz sustukça karanfilin kırmızısı

Sümbülün moru meryemin buhuru

Ömrümüz bitmeyen bir bahardır sanki

Üstümüz başımız gül kokulu

 

Bir cennet bahçesinde

Aramızda dünyanın çocukluğu

 

(İyi Güller’den)

 

 

Bir Önceki Sayfaya Geri Dön                Ana Sayfaya Geri Dön