Azer Yaran (1949-2005)

 

Son Yaprak

 

                                         Aldatmadan söz verdiği gibi,

                                         Güneş yetişti sabah erkenden

                                         Eğik safran sarısı bir hüzmeyle

                                         Perdeden divana kadar

                                                                           Boris Pasternak

 

Son güzde en son yaprağın

koptuğu gözede aydınlığın nemi,

nereye kanlı güneş,erte güneş

ter nehriyle ulu büklümünde.

 

Son yaprağın düştüğü yere,

son yaprağın düştüğü yere,

 

arz meleğinin iç evreninden  

koşan gazelle ışın salmaya

cismin zindanından dışa vurmaya,

tenin tan gözeneklerinde.

 

Nereye kanlı güneş,erte güneş.

 

Son yaprağın düştüğü yere,

son yaprağın düştüğü yere,

 

Toprak gülümser ruh mavisi sızar,

toprağı göğsünden öptüğüm yere.

 

(Burada gün ışığı Türk'ten)

 

 

Şaire Ağıt

 
şair ölmüş
               yas denizi ışıldıyor -
bir yaşam dizesine gömün onu
şair ölmüş - toprağa gazel düştü
bir güz türküsüne gömün onu
 
sözün örtüsüne bürüyün -
mana kurganlarına teni!
ağu ağacının dalına bürüyün
açışına bürüyün ulusal dilin
bir bilgi adasına gömün onu
 
şair ölmüş
bir su tümseğinin sönümüne
dört Türk denizine
 
sulak çatlağı toprağa
                                    ceviz gölgesine
bir yağmur damlasına gömün onu
 
şiirin doğduğu yere - kır masalına
- şiirsel yazının diviti su -
çimen kağıdına gök masasına
bir kır masalına gömün onu
 
bin köy kitaplığına bürüyün
anayurdun ana'sına bürüyün
mananın gözesine bürüyün
 
göksel damda sesini kasırga basar
soluğunun humusunda Azer ölür
şair! ölümün üzre bir filiz sürmüş -
Azer'in türküsüne gömün onu
 
şiirin uzamına gömün
tanrılar zamanına gömün
 
                                              
 

 

 

 

Bir Önceki Sayfaya Geri Dön                Ana Sayfaya Geri Dön