Cengiz Bektaş (1934)

 

Adsız

 
Penelope olmadı hiç
Gece gündüz aç susuz dokudu da
Yanıp kurtulacaktı Jan Dark olsa
Yirminci yüzyılda
               Orta çağda doğan
Karcı dağın karlı yamaçlarından
Bütün eve odun çeken
Gelin
Şirinköylü
Kar çatlağı ayaklarını
Bastırırdı duvara her gece
 
Niobe değildi
Kibele'nin dişiliğine değmemişti
                                              eli
Muskacıdan muskacıya umut
Yatır dallarına çaput
Hiç doğurmadı
Yılan olsa emzirecek göğsü
Sızlayarak
Her gece
Her gece kardan soğuk söze yenik
 
Andromake hiç olmadı hiç
Seyretmedi erkekliği surlardan
Savaşı birlikte tarlada
Ağayla ve devletli
Açlığı omuz omuza
Akmaz arıkları orta çağın
Yirminci yüzyılda bile
Şirinköy'den gelinlerden gelinle de
 
Paylaşmaya gelmişti
Acıyı ve sevgiyi
Antigone değildi
Sonuna dek
Kendi öldürmedi kendini
 
Yatıyor odanın ortasında
Çıplak tabanları örtünün dışında
               Yarık yarık
Gömülmeye bile gün dönünce
Kalkıp kendi gidecek gibi
 
 

 

 

Bir Önceki Sayfaya Geri Dön                Ana Sayfaya Geri Dön