Emel Güz(1974)

Ciddi Hayal

 

bu kent bana seni unutturamaz

çünkü onu çok iyi tanıyorum

 

görmediği birinin hayalini nasıl kurar insan

dilenci günün sonunu nasıl getirir

nereye saklanır güvercinler yağmur yağınca

işte geliyorum

canımda sır ve yarı istiridye

kötü bir öğretmendir ama

herkesçe sevilir hayat

 

birbirini yaralayan iki gerçek gibiyiz

kendinden başka yol bilmiyor sokaklar

dağıtalım resmimizi karakollar yanılsın

zaman dört ağlayışlık bir mendil

küçüklüğümüzü ve tüm yalnızları

güzelliğimizle kandıralım

 

ne zaman çalsam kapını senin

rehin bırakır ayaklarını çilingir kadınlar

göğün deliğinden fırlatırlar

aşk'ın alevden çamaşırlarını

yanlış zillere davranırım

daha bitmedi mi bitmedi mi

bir çocuk gibi sabırsızım

bu ilk yolculuğumda

 

aldırma

yanmam gerek korunmak için ateşten

sıkılgan bir yatakta kurmuş

annem benim hayalimi

oyunlarla varoldu dünya bile

şimdi yalnızım

güvercinler eteklerime saklandı

 

denizi olanlar mavi gülüşlüdür evet

ama ben bir yakamozdum

dikiş tutmadı

yürekleri sökülünce dağıldı çilingir kadınlar

bulutlar saçlarıma yığılıp kaldı

elbet terk edilecektim

körebeyi bile ciddiye almaktan

 

bu kent bana seni unutturamaz

çünkü onu çoktan unuttum

 

(Ciddi Hayal’den)

 

Östrojen

Anne! Ben sende kötü bir başlangıçtım.
Hayatın kanlı duvarına sancıyla tutunan taş.
Sevmediler beni, ben bir anne ölüsüydüm.
Anlamadığın bir dille beni yalanladılar!
Şiir yazdım... O da yazdı... Okumadık birbirimizi.

Anne! Duvardan anneleri silmek istiyorum.
Ölmeliyim anne olmamak için bir daha.
İlaç boşaldıkça beynim çürüyor!
Neyi bekliyoruz gömülmek için ilaç kutusuna!
Çürüyen beyin kokusuna anneler dayanamaz.

Anne! Şiirleri cam vazolar gibi...
Salonun, yüzümün, kağıdın orta yerinde!
Yeniden ezberleyip duvardaki biçimini,
Aklımı senin "ilk göz ağrımsın" dediğin
Yere bırakıp şöyle senin gibi büyümeyi...

Anne! Duvarımı yıkma yüzüme bak!
Çıkar gözlerini ağrından kurtul!
Ben iyiyim, kendi halinde bir ceza...
Kutsal olan şeyler kolay yıkılır
Beni sevme kendinden kurtul!

Anne! Beni sana benzetiyorlar
Korkuyorum anne olmaktan!

(Varlık,Mart 2002)

 

 

Bir Önceki Sayfaya Geri Dön                Ana Sayfaya Geri Dön