Erdoğan Alkan (1935)

 

Miras

 

Karşılıksız sevdalardan usandım
Artık unutacağım bankadaki kızı
Beni seven birisini bulacağım,
Varsın cüce boylu olsun;
Çipil gözlü, yumuk gözlü, 
Varsın saz benizli olsun.
Paşa gönlüm dileyince
Kolları boynuma dolansın yeter.
Alacağım ellerini ellerime
Parmak uçlarını sevdiğim çitlenbiğim
Çipil yüzlü, çirkin yarim.
Cüce boylum, iki gözüm gel diyeceğim.
Ona sevdalardan yana, mutluluktan yana
Oynak türküler söyleyeceğim
Sonra gerdeğe gireceğim çirkin yarimle.
Eğer yine unutamazsam bankadaki kızı
Kafayı çekip de bir akşam
Kapısına gideceğim,
Gel işte gör diye, gözünün önünde
Üç kurşun sıkıp bu kara sevdayı öldüreceğim.
Biliyorum bankadaki kız
Beni sevmediğine pişman olacak.
Kalbinde ince bir sızı
Dudaklarında mısralarım
Ulu bir sevdadan miras kalacak.
 

 

 

Sfenks

 

Sessizliğin görkemli saltanatı,

Genç vurulmuş, yüzü yaralı bir kaya

Açmış kuyu ağzım sonsuzluğa

Uzaklardan tek bir yolcu bekliyor.

 

Yatmış kumun üstüne hörgüçlü dağlar

Şişman bir kadının mor memeleri gibi,

Ses yok, havada kuş, yerde bitki yok,

Yalnız kum, deniz... ve uçuşan kağıtlar

 

Belki boş, belki de elyazıları

Kızgın güneş altında hangi ellerin,

Sfenks gibi ağzı yaralı bir devin

Çölün boşluğuna bakarak yazdığı.

 

Döğüyor bacaklarımı kum fırtınası,

Kulağımda Kızıl Deniz'in uğultusu,

Yürüyüp Sfenksle buluşuyorum:

 

"Yeni soylar üreten ece arı gibi

içinde balla billurlaştığım şiir

Sert bir elmasa dönüştürdü beni,

 

Senin gibi yaralı ölümsüzlüğü

Seçtim ve taşlaştım, rüzgârlar artık

Yıpratamaz bu düz, saydam yüzümü."

 

(Sfenks’ten)

 

 

 

Bir Önceki Sayfaya Geri Dön                Ana Sayfaya Geri Dön