İdris Özyol (1967)

 

Kedi Merdiveni

 

babam benden sonra doğmuş olmalı

bu sizden sakladığım bir kara parçası

suya bakıyorum kırk yıl suyun alfabesine

balık yumurtasında içimden çıkarttıklarım

 

çektik fünyesini ağacın patladı nar

bir kedi dokuz anadan doğar

 

kendi gövdemi mi kayaya aşladım

dallarım başka ağacın yapraklarında

beyaz saçlarımın altında siyah geçmiş

tenimi ürkütüyor daha fazla yaşamak

 

kedilerde yer değiştiriyor geceyle siyah

gizleniyor bir koku çiçeğin dişlerinden

 

bir adam iki dinazor kemiği üç bilet

dağların karnında dünyanın bebeği

damarlarını bana ekiyor mermer

geçiyor gövdeme yüzeylerin kanı

 

elmada elektrik kedide merdiven

dostlarım kamçı izi sırtımda

 

 

(Şiir Ülkesi, 19)

 

 

Bir Önceki Sayfaya Geri Dön                Ana Sayfaya Geri Dön