Onur Caymaz (1977)

 

1977 yılı İstanbul doğumlu. Marmara Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi, elektronik bölümünden mezun. Yazdıkları Adam Sanat, E, Adam Öykü gibi çeşitli dergilerde yayımlandı. 2000 yılında Kah ve Rengi adlı şiir dosyası Hera Şiir Kitaplığı tarafından yayımlandı. Ezilmiş Leylaklar Kitabı adlı öykü kitabı Doğan Kitap tarafından yayımlandı. Bak Hâlâ Çok Güzelsin adlı şiir ve Seni Hatırlatan Yıldızlar adlı roman dosyası yayıma hazır beklemektedir.

 

 

Sirkecide Bahar

 

 

bu sabah çıkmış henüz elleri terli

bir kelepçe soğuğu gece çayları unutmadığı

tokalaşıp çıktığı bir hemşeri gardiyan içerden

gözler duman yüzü esmer sokaklar bahar

 

cigara yanığı bir adam Sirkeci’de

akşamdan kalma aşk lekeleri Galata Kulesi’nde

bu sabah çıkmış bir haftadır kirli gömleği

kumaşlar masum güvercinler gri özlemler bahar

 

yırtık bir kadın resmi iç cebinde

bu sabah çıkmış günlerdir sesinde zemheri

boğulmuş cariye çığlıkları Sarayburnu’ndan

askerler izinli buluşmalar gül rengi yalnızlık bahar

 

gidecek yeri yok bir adam Sirkeci’de

sevinir durur kepenkler Mahmutpaşa’da

bu sabah çıkmış aylar olmuş kuşları görmeyeli

gelinlere basma çocuklara simit damatlar bahar

 

bu sabah çıkmış on yıldır kıpır kıpır yüreği

 

 

(E, sayı: 64)

 

 

 

Mesut Diye Bir Kanarya

 

mesut diye bir kanarya vardı çocukça bir şeyler

gece vapurlarında ağlayarak mehtaba bakan

bir evi terkedip giderken pencere önlerinde

sarmaşık diye bir çiçek vardı ne bileyim

çok özleyince hapishane demirlerine sarılan

 

mesut diye bir kanarya hüzünlü bir öyküdür

göğe ağan saçlarıyla dağılmış bir şehrin

şiir yazan bir çocuğun yüzünde ince

hiç öpülmedik dudakları vardı gülgün

yağmurda serinleyen yaz taşları ikindiler

 

mesut diye bir kanarya vardı yoksul bir şeyler

eski alfabelerden solgun birkaç harf

yazıldığı gibi okunmayan aşkın lisanından

ırmak gibi nergis gibi sabahları sevişmek gibi

olur olmaz aklı yerinden uçuran

 

benim eski dostumdu sigaradan öksüren

simitle çayı seven seninle tanıştırdım

balkonlarda unutulmuş susam kırıntıları

hiç sevinmemiş bir kız vardı elleri güz

çok üzülünce usulca giden bozgun iskeleler

 

mesut diye bir kanarya vardı sonra

sonrası şıkır şıkır birşeyler

 

(Adam Sanat, 200)

 

 

 

Bir Önceki Sayfaya Geri Dön                Ana Sayfaya Geri Dön