Tekin Gönenç (1933)

Anne


kilit vurdum üstüne güneşlerin
ay tuttum alacakaranlığa
bilsen ne güzel seni bulmak
güzelliği incitmeden anne 

daha dün gibisin
ellerinlesin gözlerinlesin 

seni unutmaya bir adım kala
denizleri avuç avuç tüketmek 
daha kolay anne 

hep o ince uzun yağmurlarla iniyorsun bulutlarımdan
bütün yeşil çimenler sana uzanıyor
sana başlamak için bütün sabahlar 

unut artık ne varsa
nedenleri kuşkularda saklı 

söyle nasıl bırakırım ellerini
seni bulmak öylesine güzel ki
güzelliği incitmeden anne


 (Gönlü Güvercinli Kadın’dan)

 

Aşk Konuşur Bütün Dilleri

 

 
silme pus
ve buzul
 
besbelli üşüyorsun
 
hiç susmuyor
penguenleri
bakışlarının
 
ah bir dökülsen
çözülecek
sularımda düğümlerin
 
duyarsın
derinlerde biryerlerde
insanın insana bölünmesidir yalnızlık
 
in artık iklimlerime
 
aşksa o
hiç korkma
nasılsa konuşur
bütün dilleri
 

 

 

 

Bir Önceki Sayfaya Geri Dön                Ana Sayfaya Geri Dön