Tezer Cem (1970)

 

 

Niyet Neydi Akıbet

 

sana sunduğum bedenimin en alelade tepkisi

ya kulum demez mi sana

mefailünfailatünfailün

müessesemizden ikram edilen

                                        bir yudum ağu

ta ucundan bir hırpalanmayı da sevindirir

sakıncasız dilbilim ile bilinen

sakın basma kendini

cahil ile ilinen

sız bedenine har vuran bendini

savuran sen, son vuran anıtının en cömert kaidesi

failünfailatünfailün

ya kulum sormaz mı sana

veresiye alan ile patavatsız buyuran

                                         bir yarım ahu

taa sessizliğinde bir geri tepmeyi de kıvrandırır

akıbetsiz söz bilim ile söylenen

akıbet yazma kendine

akı gider renginin

beter iş ile ilinen

siz, tenine dar duran ceddini

parçalayıp bölen en dillenmiş neslin

dolaşımdaki faili sen

 

 

 

 

Kitap Kapı Aşılmaz

 

ağır gıcırtılı ve hızlı girilen bir maden

hangarlarına doldurur seni

öylesine bir düşüşle yok tozu bile

sahiden bütünleşmeler rivayet eden

minnetini bulamazsın denizi bölen

ilkel bir beceri ile yaklaşır söz

kuşkonmaz dalında ömür geçiren

ayakları batar bir nazenin düşten öteye

yakalanmaya ordularımla kan revan

içimdeki düşmanı döken eteklerimle

taştan serzenişlere sağırdım kaybederken

hiç ağlamadı benim çocuğum

şiir kapısından geçerken

tentürdiyot içerken sargı bezinden

ateşe nefes nefes oksijen verirken

buz dağının taa dibinden kum çıkarır gibi

bir ne idüğü bilinmeze soktu gönlünü

ben ağladım buna güldü gökkuşağı

ağlarsam bir daha

namerdim

 

 

 

 

Bir Önceki Sayfaya Geri Dön                Ana Sayfaya Geri Dön